moutarde-15 Schwendemann blues

Het is een heldere winterochtend als we het enigszins surrealistische universum van de firma Schwendemann binnentreden, door een kale voorruimte heen vol pellets met de opgestapelde grondstof van samengeperst katoen, steen, glas, vuilnis, klei en verf, ook wel karton genaamd, te gebruiken voor een voortdurende reeks semi-industriële multiples die deze uit de 19^e eeuw stammende werkplaats weer zullen verlaten.

De kneepjes en omduwertjes krijgen extra aandacht wanneer het grijze monstertje soepel de ene na de andere lijmerige vinger passeert als een potlood in de hand van een goochelaar om uiteindelijk met een grote zwieper patsboem op een belendende tafel te belanden op de stapel van broertjes en zusjes of op een gedoosde toren van Babel.

It is a bright winter morning when we enter the somewhat surreal universe of the Schwendemann company, through a bare anteroom filled with the piled up raw material of compressed cotton, stone, glass, rubbish, clay and paint, also known as cardboard, to be used for an ongoing series of semi-industrial multiples that will leave this workshop, which dates back to the 19th century.

The nips and tucks get extra attention when the little grey monster smoothly passes one sticky finger after another like a pencil in a magician’s hand, only to end up with a big swish of its own on a neighbouring table, on the pile of siblings or on a doomed Tower of Babel.