moutarde-10 Madame Prinet

Op de terugweg besloten we hetzelfde hotel te kiezen en we vroegen en kregen opnieuw dezelfde kamer, chambre vingt-huit, sans problème. Uitgeput van de terugreis lagen we een uiltje te knappen. A. sliep nog en ik lag rond te kijken en ontdekte tegenover het bed, tussen de kast en de stoel, half verscholen in de schaduw, een klein schilderij van ongeveer veertig bij vijftig centimeter. Het eiste geleidelijk aan mijn aandacht op. Ik kon me het van de heenweg absoluut niet herinneren, waarschijnlijk te veel in eigen beslommeringen besloten, maar nu, nog wat slaapdronken, raakte het me hevig. Al het andere leek op de achtergrond te raken, geluiden vervaagden en herinneringen bleven opgeborgen.

In een krakkemikkige lijst zag ik een bijna monochroom geschilderd landschap: een uitzicht op een riviertje met aan de overkant een dorp dat zich tot boven aan een heuvel uitstrekte. Het was of het landschap zich ontvouwde en uit de schaduw raakte. Van de bijzondere samenstelling van kamer, uitzicht en schilderij leek een geheime kracht uit te gaan: een ongedwongen kalmte, als op de rand van slapen en ontwaken. Het magisch verbeelde landschap zag er leeg uit; slechts 
een rivier met wat huizen zonder ramen aan de overkant.Tegelijkertijd ruiste een adem door deze verbeelding, in zachte tinten blauw, grijs en groen, soms een vleug paars of wit, zoals op het wateroppervlak.

 

On the road back home we decided to choose the same hotel and we asked for and get the same room, chambre vingt-huit, sans problème. Exhausted from travelling we took a nap. A. was just asleep, I was looking around and discovered in front of the bed, between the case and a chair, half hidden in the shadow, a small painting of around forty at fifty centimetre. It was asking my attention more and more. I couldn’t remember to have seen it at the voyage out, probably too much closed up in own worries, but now, still a bit sleep and hardly able to keep my eyes open, it touched me deeply. Everything seems to move at the background, disappearing sounds and memories kept closed up.

In a shabby frame I saw an almost monochromatic painted landscape: a view on a small river at the other side a village stretching out up hills. It was if the landscape unfolds itself and was coming out of the shadow. It was if a special power was growing in the combination of room, view and painting: an unforced calm, as on the edge of sleeping and waking up. The magic created landscape looked empty: just a river and some houses without windows at the other side. At the same time a breath was blowing through this imagination, in soft tones blue, gray and green, sometimes a touch purple or white, so to see on the surface of the river.