moutarde-21 A BARCA Marmara

Querida Barca, Dear Boat, lieve Barca,

Je schreef me een indringende brief die wel meer dan een maand in een vochtig magazijn ergens op een luchthaven is blijven liggen alvorens de tocht over de oceaan te maken, alsof er helemaal geen urgentie was. Het vocht is in het papier doorgedrongen. Tranen. Regen. Zweetpareltjes in je nek. Ik ruik aan je bootje dat je van ver bent komen aanvaren. Ik heb zo vaak aan je gedacht en probeerde in mijn gedachten dichterbij te komen, langs allerlei wegen, je naam, een herinnering, een flard van een gesprek dat we hadden, die avond vlak voor je vertrek. Je wist dat je terug moest, de mist in, de nachtmerrie, de ondoorzichtigheid, die machteloosheid. Een wereld die je zo hartstochtelijk anders wilt. …

 

dear Boat,

You wrote me a poignant letter that must have remained in a damp warehouse somewhere in an airport for more than a month before making the trip across the ocean, as if there were no urgency at all. The moisture has penetrated the paper. Tears. Rain. Beads of sweat on your neck. I can smell your little boat that you have come sailing in from far away. I have thought of you so often and tried to get closer in my mind, along all kind of paths, your name, a memory, a fragment of a conversation we had, that evening just before your departure. You knew you had to go back, into the mist, the nightmare, the opacity, the powerlessness. A world that you want so passionately to change….