moutarde-1 rue des Archives

Sindsdien is het Parijs waarin ik haar sporen heb proberen terug te vinden, even uitgestorven en stil gebleven als op die dag. Ik loop door de lege straten. Voor mij blijven ze leeg, zelfs ’s avonds, tijdens het spitsuur, als de mensen zich in drommen naar de ingangen van de metro haasten. Ik moet steeds weer aan haar denken, en in bepaalde wijken voel ik onwillekeurig een echo van haar aanwezigheid. Pas geleden nog gebeurde me dat ’s avonds, in de buurt van het Gare du Nord.

uit: Patrick Modiano, Dora Bruder, vertaling Maarten Elzinga, De Bezige Bij 1997

Ever since, the Paris wherein I have tried to retrace her steps has remained as silent and deserted as it was on that day. I walk through empty streets. For me, they are always empty, even at dusk, during the rush hour, when the crowds are hurrying towards the mouths of the metro. I think of her in spite of myself, sensing an echo of her presence in this neighbourhood or that. The other evening, it was near the Gare du Nord.

from: Patrick Modiano, Dora Bruder, translation Joanna Kilmartin, UCP 1999)